Algemeen bekend is dat een spierverrekking problemen veroorzaakt. Het gevolg is een sterke meestal tijdelijke samentrekking en soms verkramping van de spier.
Niet zo bekend is dat dit ook kan gebeuren wanneer een spier passief te veel wordt verkort en daarna te snel weer wordt gestrekt. Het gevolg is namelijk een ontregeling van kleine receptoren in de spier, welke continu essentiële informatie moeten doorsturen naar de hersenen (feedback). Fouten in deze feedback leiden dan tot een verstoring van de spierspanningregulatie vanuit de hersenen. Het resultaat is vervolgens een blijvende te hoge spierspanning aan één kant van een gewricht en een te lage aan de andere kant, met als gevolg een continue onnatuurlijke stand van het gewricht en chronische pijn.
Dit kan bijvoorbeeld gebeuren bij een enkelverstuiking, een bekkenkanteling, of bij een verschuiving van een wervel. Als zo’n wervel vervolgens therapeutisch wordt teruggedwongen, zoals dat gebeurt bij manipulatie (het zogenaamde ‘kraken’), blijft de asymmetrische spanning rond de wervel gehandhaafd, zodat deze na korte tijd weer in de abnormale stand kan worden teruggetrokken. Er zal dan steeds opnieuw moeten worden gemanipuleerd.
Autonome repositionering daarentegen richt zich op de oorzaak van de scheefstand. Het herstelt de verstoorde feedback vanuit de spier en normaliseert daarmee de spierspanningregulatie. De spieren om het gewricht krijgen dan weer de normale basisspanning en het gewricht zal uit zichzelf (autonoom) in de juiste stand terugkomen (repositionering).
Lees meer over het succes van de combinatie CST & ART.